NEFİS VE DAVA
Bu puslu gecede bana da tefekkür yar oldu
Koyunun derdi can iken cazibesi et oldu
N’eylesin bu aciz fakir nefsi emmâre iken
Nefisti, davaydı derken arada telef oldu
Ey Emmâre nefis sen ne illet dertmişsin nardan
Vaktiyle sen konuş diye konuşurmuş insanlar
Birini saptırıp gayrını soğutursun ondan
Bugünde gelip senin sükutun için susarlar
Ve sen ey mukaddes dava ne kadar çetinmişsin
Uğrunda devletler yıkıp da devletler kuranlar
Serden geçip yine uğrunda can verip alanlar
Ben seni dava sanırdım daha da öteymişsin
Bekir Yavaş